بخارى مىگويد : بيش از هشتصد نفر ، از صحابى و تابعى ، از ابوهريره حديث روايت كرده‌اند . خليفه « 1 » گفته است : ابوهريره در سال پنجاه و هفت ، از دنيا رفت . و هيثم بن عدى تاريخ مرگ او را سال پنجاه و هشت هجرى گزارش كرده است . « 2 » 3 . ذهبى : ابوهريرهء دوسى يمانى ، حافظ ، فقيه ، صحابى رسول خدا صلى الله عليه و آله . . . از گنجينه‌هاى دانش و از بزرگ پيشوايان فتوا و داراى اوصاف نيكويى چون جلالت ، عبادت و تواضع است . بخارى مىگويد : بيش از هشتصد نفر از ابوهريره ، حديث روايت كرده‌اند . او از اصحاب صفّه و مردى تنگدست بوده و مزهء گرسنگى و نادارى را چشيده است . پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله وضعيّت زندگى او درست شد و دارايىاش فزونى گرفت . وى كثير التعبّد و كثير الذكر بوده است . چندى ، فرمانروايى مدينه را بر عهده داشت و چندى ديگر نيز ، جانشين مروان در حكمرانى مدينه بود . در بازار راه مىرفت و پشته‌اى بر دوش خود مىكشيد و مىگفت : راه را براى امير باز كنيد . وى مردى شوخ طبع بود . احمد در مسندش از ابوكثير خثعمى ، نقل مىكند كه ابوهريره گفت : پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : خدايا ، اين بندهء كوچكت ( يعنى ابوهريره ) را به همراه مادرش ، محبوب بندگان مؤمنت فرما و بندگان مؤمنت را نيز محبوب آن دو قرار ده . اعمش از ابوصالح سمّان نقل مىكند : ابوهريره در شمار آن اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله بود كه از آن حضرت ، احاديث بسيارى در ياد داشتند . شافعى مىگويد : ابوهريره حافظترينِ كسانى است كه در روزگار وى حديث روايت كرده‌اند ( محفوظات حديثى او از تمام راويان بيشتر بود ) . كهمس از عبداللَّه بن شفيق روايت كرده كه ابوهريره گفته است : در ميان اصحاب

--> ( 1 ) . ظاهراً مقصود خليفة بن خيّاط است . ( مترجم ) ( 2 ) . اسد الغابه فى اسماء الصحابه 5 / 315 .